Een stad is nooit af. Ze groeit, verandert en hertekent zichzelf — zo ook Antwerpen. Nieuwe wijken verrijzen, bestaande buurten krijgen een nieuw gezicht. Maar achter elke vernieuwing schuilt ook een verhaal van wat verdwijnt.
Tussen 1978 en 1988 onderging de Vleeshuiswijk een ingrijpende vernieuwing. Met de sloop van de oude huisjes gingen ook tal van historische gevelbeelden verloren. Eén van die Madonna’s, getooid met ex-voto’s en een druiventros, werd gelukkig veiliggesteld en ondergebracht in het Volkskundemuseum. Kort vóór 1981 werd het beeldje daar door de stad Antwerpen in eigen beheer gerestaureerd. Uiteindelijk kreeg het een nieuwe plek in de Zilversmidstraat 8, zij het zonder beschermende luifel.
Dat gebrek aan beschutting bleek nefast. Wind en regen kregen vrij spel. In 1994 verloor het Jezuskind zijn hoofd. Door aanhoudende vochtinsijpeling had de steen zijn samenhang verloren en een roestende ijzeren dook spleet het beeld bijna doormidden.
Gelukkig kwam er redding. In 2001 ontfermde Kim Raymakers zich over het zwaar gehavende beeld. Zij consolideerde het materiaal, vervaardigde een nieuw hoofdje voor het Kind en vulde de ontbrekende rechtervoorarm met zegenende hand en het rechtervoetje zorgvuldig aan. In juni 2002 werd de Madonna opnieuw op haar plaats bevestigd, ditmaal mét een hedendaags, regenwerend inoxen luifeltje.
Eind goed, al goed. Al blijft waakzaamheid geboden: gevelbeelden mogen dan weer en wind trotseren, hun kwetsbaarheid herinnert ons eraan hoe broos erfgoed kan zijn. Permanente zorg is geen luxe, maar een noodzaak.
1. Het beeldje omhangen met sieraden 'ex-voto's en een druiventros' - Foto F. De Keersmaecker; 2-5: Foto's van het in 2001 gerestaureerde beeld.
